To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

Pozornie banalne spotkanie towarzyskie u Marty i George’a przeradza się w drapieżną i niebezpieczną psychodramę, w której stawka jest podbijana o kolejne wstydliwe tajemnice i kompleksy. Ryzykowna gra, w którą wciągnięci zostają Żabcia i Nick uwalnia w nich długo skrywane demony i powoduje erupcję oskarżeń, pretensji i żalu. Tu zasady fair play nie istnieją, prawda miesza się z fałszem, alkohol leje się strumieniami a rzeczywistość staje się fikcją.

Pozornie banalne spotkanie towarzyskie u Marty i George’a przeradza się w drapieżną i niebezpieczną psychodramę, w której stawka jest podbijana o kolejne wstydliwe tajemnice i kompleksy. Ryzykowna gra, w którą wciągnięci zostają Żabcia i Nick uwalnia w nich długo skrywane demony i powoduje erupcję oskarżeń, pretensji i żalu. Tu zasady fair play nie istnieją, prawda miesza się z fałszem, alkohol leje się strumieniami a rzeczywistość staje się fikcją.

Pozornie banalne spotkanie towarzyskie u Marty i George’a przeradza się w drapieżną i niebezpieczną psychodramę, w której stawka jest podbijana o kolejne wstydliwe tajemnice i kompleksy. Ryzykowna gra, w którą wciągnięci zostają Żabcia i Nick uwalnia w nich długo skrywane demony i powoduje erupcję oskarżeń, pretensji i żalu. Tu zasady fair play nie istnieją, prawda miesza się z fałszem, alkohol leje się strumieniami a rzeczywistość staje się fikcją.

Na podstawie scenariusza Ingmara Bergmana w tłumaczeniu Andrzeja Asłanowicza

Dwie kobiety czekają, aż trzecia umrze. Są siostrami. Ta scena prześladowała Ingmara Bergmana przez przeszło rok, zanim podjął się zrealizowania swojej wizji.
Choroba Agnes staje się dla jej sióstr przyczynkiem do uzewnętrznienia stłumionych uczuć oraz głęboko skrywanego żalu. Jest to opowieść o sile siostrzanych więzi, która objawia się w towarzystwie śmierci.
Czy wciąż potrafimy wybaczać?
Czy pojednanie po latach jest w ogóle możliwe?

Na podstawie scenariusza Ingmara Bergmana w tłumaczeniu Andrzeja Asłanowicza

Dwie kobiety czekają, aż trzecia umrze. Są siostrami. Ta scena prześladowała Ingmara Bergmana przez przeszło rok, zanim podjął się zrealizowania swojej wizji.
Choroba Agnes staje się dla jej sióstr przyczynkiem do uzewnętrznienia stłumionych uczuć oraz głęboko skrywanego żalu. Jest to opowieść o sile siostrzanych więzi, która objawia się w towarzystwie śmierci.
Czy wciąż potrafimy wybaczać?
Czy pojednanie po latach jest w ogóle możliwe?

Na podstawie scenariusza Ingmara Bergmana w tłumaczeniu Andrzeja Asłanowicza

Dwie kobiety czekają, aż trzecia umrze. Są siostrami. Ta scena prześladowała Ingmara Bergmana przez przeszło rok, zanim podjął się zrealizowania swojej wizji.
Choroba Agnes staje się dla jej sióstr przyczynkiem do uzewnętrznienia stłumionych uczuć oraz głęboko skrywanego żalu. Jest to opowieść o sile siostrzanych więzi, która objawia się w towarzystwie śmierci.
Czy wciąż potrafimy wybaczać?
Czy pojednanie po latach jest w ogóle możliwe?

„Stara baba” to komedia o pogoni za wieczną młodością. Z przymrużeniem oka przyglądamy się kolagenom, dietom, randkom i wszystkim sposobom na oszukanie czasu. Bo może największa siła wcale nie tkwi w tym, żeby się nie zestarzeć?

„Stara baba” to komedia o pogoni za wieczną młodością. Z przymrużeniem oka przyglądamy się kolagenom, dietom, randkom i wszystkim sposobom na oszukanie czasu. Bo może największa siła wcale nie tkwi w tym, żeby się nie zestarzeć?