Szklany Klosz
Spektakl dyplomowy inspirowany Szklanym kloszem Sylvii Plath to wejście w świat, który właśnie się rozsypuje – cicho, ale nieodwracalnie. To przestrzeń, w której kobiecość zostaje wciśnięta w ramy systemowych oczekiwań, a każdy gest buntu odbija się od ścian przezroczystej, choć szczelnej konstrukcji. Szklany klosz nie jest tu literacką metaforą, lecz współczesnym doświadczeniem: filtrem, algorytmem, presją bycia „jakąś”.
W tej rzeczywistości relacje są jak powiadomienia – krótkie, przypadkowe, obojętne.
