„Ludzka psychika chyba nigdy nie przestanie mnie zadziwiać. Szczególnie ta cienka jak liść granica między jej niebywałą zdolnością do adaptacji…a delikatną kruchością. Tak delikatną jak płatki kwiatów.” Czy zło czynione z czystych intencji można próbować usprawiedliwić? Historia Kwiatuszków to czuły horror, opowieść o cierpiącej nadziei, tragedii przetrwania, ale i odwadze w bezsilności. To historia zbrodni, bezczelnie stawiająca widza przed obrazem rzeczywistości, w której strach jest codziennością a krzyki odbijają się od ścian, nigdy nie docierając na zewnątrz.

Byłem wszystkim to spektakl-podróż w głąb samego siebie, w przeszłość oraz w zlęknioną przyszłość. To opowieść o niezgodzie na bycie, o buncie przeciw rzeczywistości, która wydaje się być wciąż niedostateczna, niesatysfakcjonująca, krzywdząca, nie taka, jaką miała być. Poznajemy bohatera spektaklu w sytuacji granicznej – w momencie podjęcia decyzji o samobójstwie – na granicy jeszcze-bycia.

Byłem wszystkim to spektakl-podróż w głąb samego siebie, w przeszłość oraz w zlęknioną przyszłość. To opowieść o niezgodzie na bycie, o buncie przeciw rzeczywistości, która wydaje się być wciąż niedostateczna, niesatysfakcjonująca, krzywdząca, nie taka, jaką miała być. Poznajemy bohatera spektaklu w sytuacji granicznej – w momencie podjęcia decyzji o samobójstwie – na granicy jeszcze-bycia.

Coś wisi w powietrzu... 🥀 Dyplomanci STA zanurzają się w świat intryg, pożądania i upadku elit tuż przed wybuchem Rewolucji Francuskiej. „Niebezpieczne związki” to skandalizująca gra, w której libertynizm ściera się z wiarą, a chłodne zasady pękają pod naporem dzikich namiętności.

Monodram „Happy Birthday” Olgi Nawrockiej to spektakl, który wskazuje na współczesne uzależnienie od mediów społecznościowych i jego wpływ na nasze życie. Przedstawienie mówi o kształtowaniu swojej wartości w oparciu o wyreżyserowane profile influencerów, życiu według schematów, które są nie tylko męczące, ale i degenerujące.

Coś wisi w powietrzu... 🥀 Dyplomanci STA zanurzają się w świat intryg, pożądania i upadku elit tuż przed wybuchem Rewolucji Francuskiej. „Niebezpieczne związki” to skandalizująca gra, w której libertynizm ściera się z wiarą, a chłodne zasady pękają pod naporem dzikich namiętności.

Monodram „Happy Birthday” Olgi Nawrockiej to spektakl, który wskazuje na współczesne uzależnienie od mediów społecznościowych i jego wpływ na nasze życie. Przedstawienie mówi o kształtowaniu swojej wartości w oparciu o wyreżyserowane profile influencerów, życiu według schematów, które są nie tylko męczące, ale i degenerujące.

Po raz pierwszy na scenie prezentujemy obie części „Szóstej Klepki” – część I i II – w jednym, pełnym spektaklu.

To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

Po raz pierwszy na scenie prezentujemy obie części „Szóstej Klepki” – część I i II – w jednym, pełnym spektaklu.

To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

Po raz pierwszy na scenie prezentujemy obie części „Szóstej Klepki” – część I i II – w jednym, pełnym spektaklu.

To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

Po raz pierwszy na scenie prezentujemy obie części „Szóstej Klepki” – część I i II – w jednym, pełnym spektaklu.

To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

Po raz pierwszy na scenie prezentujemy obie części „Szóstej Klepki” – część I i II – w jednym, pełnym spektaklu.

To wyjątkowa okazja, by prześledzić całą historię Cesi w jednej teatralnej opowieści: od codziennych trosk po pierwsze ważne emocje i decyzje, które zostają z nami na długo.
Spektakl oddaje klimat powieści dzięki pełnej uroku scenografii inspirowanej stylem retro, nastrojowej muzyce oraz dynamicznej choreografii. Barwne postacie, błyskotliwe dialogi i lekkość narracji sprawiają, że „Szósta Klepka” to historia uniwersalna – bliska zarówno młodszym widzom, jak i dorosłym, którzy z sentymentem wracają do świata Jeżyc.

Spektakl dyplomowy inspirowany Szklanym kloszem Sylvii Plath to wejście w świat, który właśnie się rozsypuje – cicho, ale nieodwracalnie. To przestrzeń, w której kobiecość zostaje wciśnięta w ramy systemowych oczekiwań, a każdy gest buntu odbija się od ścian przezroczystej, choć szczelnej konstrukcji. Szklany klosz nie jest tu literacką metaforą, lecz współczesnym doświadczeniem: filtrem, algorytmem, presją bycia „jakąś”.
W tej rzeczywistości relacje są jak powiadomienia – krótkie, przypadkowe, obojętne.

To nie jest adaptacja, a dekompozycja.
Fragment ciała dramatu Cocteau. Oddech Sary Kane. Wspomnienie Almodóvara.
Ostatnia próba uratowania nie tyle miłości, ile sensu, który ta miłość miała dać. Postać Cocteau przestaje być ofiarą, staje się demiurgiem.
Buduje własną narrację na gruzach relacji. Kreuje, do granic, nową formułę siebie.

Spektakl dyplomowy inspirowany Szklanym kloszem Sylvii Plath to wejście w świat, który właśnie się rozsypuje – cicho, ale nieodwracalnie. To przestrzeń, w której kobiecość zostaje wciśnięta w ramy systemowych oczekiwań, a każdy gest buntu odbija się od ścian przezroczystej, choć szczelnej konstrukcji. Szklany klosz nie jest tu literacką metaforą, lecz współczesnym doświadczeniem: filtrem, algorytmem, presją bycia „jakąś”.
W tej rzeczywistości relacje są jak powiadomienia – krótkie, przypadkowe, obojętne.

To nie jest adaptacja, a dekompozycja.
Fragment ciała dramatu Cocteau. Oddech Sary Kane. Wspomnienie Almodóvara.
Ostatnia próba uratowania nie tyle miłości, ile sensu, który ta miłość miała dać. Postać Cocteau przestaje być ofiarą, staje się demiurgiem.
Buduje własną narrację na gruzach relacji. Kreuje, do granic, nową formułę siebie.